Op weg naar een bijzondere uitgave: Wegenkaart

Zoals je misschien zult weten draag ik op 3 augustus het stadsdichterschap van Deventer over aan mijn opvolger/opvolgster. Om mijn afscheid te vieren met zoveel mogelijk mensen ben ik nu bezig met mijn grootste project ooit. Ik leg je graag uit wat we gaan doen.

Mensen verbinden
Voor mij gaat het stadsdichterschap over verbinden. Door poëzie ten dienste te stellen van leuke en goede initiatieven. Maar ook door met zoveel mogelijk mensen en partijen samen te werken. En ik vond juist dat mijn afscheid ook in het teken van verbinding moest staan. Daarom bedacht ik een project waarin we met heel veel toffe mensen samen kunnen werken.

De afgelopen twee jaar heb ik met muzikanten, singer-songwriters, dichters, DJ’s en geluidskunstenaars samengewerkt. En samen met Vera bon, Jeroen Diepenmaat, Robin Bleeker, De Reisgenoot, DJ Elemenopee, Brommerdief, de Rocking Waldo’s en Martijn Holtslag van KNARS maken we nu een elpee, Wegenkaart, met mijn favoriete (stads)gedichten op muziek. Die gedichten worden bovendien, gecureerd door undergrounduitgeverij Petrichor, geïllustreerd door negen fantastische kunstenaars: Hellen Abma, Viorica Cernica, Aalt van de Glind, Bas Kosters, Bart Koldewee, Rien Renema, Marcel Herms, Lies Kortenhorst en Yelitza Jansen.. De plaat presenteren we op 3 augustus, op het Tuinfeest.

Documentairemaker Sharon Kromotaroeno maakte bovendien een geweldige minidocu over mijn project. Als je die kijkt, snap je iets beter wat ik voor ogen heb;-)

Meedoeners
Om deze plaat op poten te zetten heb ik met succes een aantal fondsen aangeschreven en subsidies aangevraagd. Alleen kan ik daarmee niet alle kosten dekken. Juist in de geest van dit project, het verbinden van mensen in initiatieven, ben ik daarom een crowdfunding-actie gestart. Ik geloof heel erg in dit project, en hoop dat jij, als je er ook in gelooft en het tof vindt, mee wilt doen.
Voor jouw deelname kun je allerlei mooie beloningen kiezen, van een digitale download van de elpee tot een optreden bij je thuis. Kijk daarvoor op: https://www.voordekunst.nl/projecten/8701-de-meest-poetisch-muzikale-elpee-ooit#

Maar je helpt ons ook door andere mensen over ons project te vertellen. ‘Live’ natuurlijk, maar ook via je social media.
Zelf communiceer ik erover via:
facebook.com/dedeventerdichter
facebook.com/wibokosters
Als je onze berichten van daaraf wilt delen, heel graag!

Advertenties

Rivieren, radio en wereldmuziek

Hallo, trouwe lezers van deze zeer onregelmatige berichtgeving. Die titel klinkt haast alsof het bij elkaar hoort, toch? Maar ik zal je zeggen: het gaat hier om drie verschillende, maar zeker leuke zaken;-). En ik dacht, ik praat je even bij. Want er gebeurt veel, momenteel!

Op de eerste plaats verschijnt in de reeks Rainbow Poëzie op 21 maart de bloemlezing Langs breede rivieren. Je raadt het al, het is een verzameling riviergerelateerde gedichten samengebracht door Wim Huijser en verdeeld in de verschillende rivieren en hun stroomgebieden. Bij de sectie IJssel vind je ook een gedicht van mijn hand, maar hoe dan ook zijn rivieren en poëzie al reden genoeg  om deze bundel te kopen, natuurlijk.

 

Op de tweede plaats is het nu helemaal rond en in kannen en kruiken, en afgetikt en klaar: op 11 mei verschijnt bij Godijn Publishing mijn roman Radio Transzoeloe. Het boek verschijnt in het kader van Boek10, een evenement van Godijn waarbij in een keer tien boeken tegelijk gelanceerd worden in verschillende genres. En, waar ik heel trots op ben, mijn broer Bas Kosters heeft, net als voor mijn poëziedebuut inwoner, een iconische cover gemaakt. Meer nieuws hierover volgt snel;-)

 

Cover van het boek El Mundo Wereldmuziek in woord en beeldTenslotte loopt er op dit moment een crowdfundingactie om een geweldig boek te realiseren: El Mundo in gedichten(128 pgs, full color). Daarin wordt the best of gepresenteerd van 12½ jaar wekelijkse wereldmuziek van het radioprogramma El Mundo. Bij vijftig muzikanten en groepen afkomstig uit de hele wereld en hun muziek schreef een gezelschap van vijf dichters voor het radioprogramma gedichten. Die worden nu bij elkaar gebracht, met bij elke muzikant of groep een korte beschrijving, een QR-code die naar hun muziek in een filmpje op YouTube verwijst én een illustratie van de artiest. Het voorwoord wordt geschreven door Vincent Bijlo, een vaste luisteraar van El Mundo. Klinkt jou dat als muziek in de oren? Doe dan mee op Voordekunst; je kunt bijvoorbeeld de bundel vooruit bestellen of een gedicht op maat kopen. Je steun is zeer welkom!

Beslommeringen elders

Bijna een half jaar geleden sinds mijn laatste blog-update op deze website! En daar is ook genoeg reden voor mensen, want eigenlijk ben ik een soort eenmans-mediaconcern, alleen nu bezig op voornamelijk andere kanalen. Daarom even de beslommeringen elders: wat gebeurt waar voor wie en waarom.

Minimalisme
Een tijd geleden begon ik te schrijven over minimalisme, vanuit een behoefte meer overzicht en rust te creëren in mijn eigen leven. Je kunt op de lege witte kamer mijn empirisch onderzoek volgen. Daarbij komt Lego aan de orde, ontspullen, koeien en het indammen van je e-mail. Eigenlijk van alles.

Deventer, Deventer, Deventer
Daarnaast mag ik me sinds 5 augustus stadsdichter van Deventer noemen. Een eervolle functie, vind ik, en eentje die maakt dat ik vooral communiceer via de website van Deventer dichter, de Facebookpagina van de Deventer dichter, of via de Deventer Post waarvoor fotograaf Pieter Leeflang en ik een vierwekelijkse foto-/poëziecolumn hebben.

Al met al zul je waarschijnlijk weinig van me lezen hier, en is deze site vooral een visitekaartje. Maar wie weet wat de toekomst brengt;-)

Dag de dingen

DSC_0021Ik ontspul. Langzaam laat ik al mijn bezit door mijn handen gaan en kies wat ik ermee doe: houden, weggooien, aan de kringloop geven of verkopen. Vaak valt het mee om een keuze te maken, eigenlijk zijn veel dingen die ik in huis heb daar alleen uit een macht van gewoonte. Ik denk dat dat voor veel mensen hetzelfde geldt: de dingen in je huis zijn er vooral omdat je nooit over ze nadenkt.

Nu ik de moeite neem om elk individueel voorwerp met aandacht te bekijken kom ik er achter dat een groot deel van die voorwerpen vooral wat zeggen over wie ik was op een bepaald moment in de tijd. Dat betekent dat de cd met bakvissenrock van Van Dik Hout, die de soundtrack van mijn eerste grote liefdesverdriet was, na een half leven wel eens weg kan. Bij sommige voorwerpen kan ik me met de beste wil in de wereld niet herinneren waarom ik ze ooit aangeschaft heb, zoals een grote stapel dance-cd’s terwijl ik dat doorgaans een klotegenre vind. Een eenvoudige keuze.

Moeilijker wordt het als iets een persoonlijk geschenk is, of door iemand speciaal voor me gemaakt. Ik voel me toch schuldig als ik zoiets weg doe, alsof ik de gever van het geschenk tekort doe. Aan de andere kant, wordt wie dan ook er beter van als ik mijn huis decoreer met dingen omdat ik me ertoe verplicht voel? Ik kan dan misschien beter  die dingen wegdoen en iets leuks gaan doen met de gever, dat lijkt me een handigere manier om mijn verbondenheid met mensen vorm te geven.

Een hele rare categorie is ‘dingen die veel geld gekost hebben’. Het is een hele gekke misvatting dat dingen waarde hebben alleen maar omdat ze veel gekost hebben, maar wel een heel hardnekkige.
Ik doe eindelijk het spijkerjack weg waar ik meer dan tweehonderd euro voor betaalde en dat ik drie keer gedragen heb omdat ik het te klein gekocht heb. Een moment lang heb ik de gedachte dat ik nu dat geld ook kwijt ben dat ik er in gestoken heb, totdat ik zie dat het geld al lang verdwenen was, en het enige dat ik vastgehouden heb de illusie van waarde is.

We houden een lijst bij van wat er uitgaat én wat er weer binnenkomt, mijn vrouw en ik, als een soort sociaal experiment. De lijst heet ‘dag de dingen’ en zal pas klaar zijn als elk voorwerp dat we bezitten door onze handen is gegaan. Waarschijnlijk schrijven we er dan een boek over, met een handige flowchart om het zo snel mogelijk weg te doen.